Gazetka szkolna nr 4 Zespołu Szkół nr 1 w Bełżycach

 
 

 
Uczniowie piszą recenzje !

SYLWIA KAWALEC jest uczennicą klasy III d.
W ubiegłym roku zajęła I miejsce w szkolnym konkursie na najlepszą recenzję „ Małego Księcia” A. de Saint Exuprego.
 

A oto nagrodzona praca

„Mały Książę” to książka napisana w konwencji fantastycznej, ale jest ona również przypowieścią o ludzkim życiu. To także mądra baśń o przyjaźni i miłości.
„…Dobrze się widzi tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu…” W opowieści padają te słowa , które doskonale charakteryzują chłopca dojrzewającego do przyjaźni
i miłości. Jak już wcześniej wspomniałam, utwór napisany jest w formie baśni fantastycznej. Występują tu jednak pewne prawdopodobne przeżycia związane z uczuciowością i dorastaniem , bo reszta jest już zmyślona. Uczucia wymagają przemyśleń opartych na konkretnych przykładach. W tej książce jest to ukazane w bardzo prosty sposób, a mianowicie za pomocą symbolicznych postaci, jakimi są róża i lis. Róża to symbol pięknej kobiety, miłości, ale także próżności. Nie jest ona ideałem. Posiada bowiem określone wady.
Dzięki postaci chłopca i róży autor doskonale ukazuje to, że człowiek musi zrozumieć, że kocha się nie za piękno, ale za wszystko, nawet za wady, słabości i błędy. Tak samo jest z przyjaźnią. Nie możemy tylko brać – musimy także dawać. W tej książce chłopiec uczy się od lisa, czym jest prawdziwa przyjaźń, na czym ona polega. Zaczyna rozumieć, że każdy człowiek ponosi odpowiedzialność za drugą osobę. Przyjaźń z lotnikiem uzmysławia mu, jak bardzo był związany ze swą różą. Obaj dojrzewają do uczucia prawdziwego i lotnik, i chłopiec
Dzięki spotkaniu na pustyni dojrzeli do uczucia. Nauczyli się kochać i odczuwać cierpienie.
„Mały Książę” stał się arcydziełem klasyki literatury dla dzieci. Zyskał tym samym moje uznanie. Książkę tę poznałam już w szóstej klasie szkoły podstawowej. Okazała się ona od początku do końca znakomitą lekturą. Czytając ją ,uczyłam się razem z Małym Księciem wielu ważnych spraw.
Wracając do treści książki, należy powiedzieć, że autor starał się przedstawić i opisać przeżycia miłości, przyjaźni na przykładzie rożnych postaci, różnych typów ludzkich . Prezentują je: Król, Próżny, Pijak, Latarnik, Bankier, Geograf. Król w doskonały sposób uosabia ludzi, którzy zawsze podporządkowują sobie innych i nade wszystko cenią sobie władzę. Próżny – reprezentuje ludzi koncentrujących się jedynie na sobie. Latarnik jest typem człowieka pracowitego. Bankier to człowiek uważający dobra materialne za najważniejsze. Geograf zaś jest „pseudonaukowcem”. Wszyscy wykonują zajęcia pozbawione najmniejszego sensu i celu.
Dużą uwagę należy zwrócić na motto tego utworu. Jak pisze Saint – Exupery: „Wszyscy dorośli byli kiedyś dziećmi, choć niewielu o tym pamięta”. Mały Książę opuścił swą planetę w poszukiwaniu prawd etycznych, wartości moralnych i jak już wspomniałam wcześniej, szuka uczucia, uczy się je okazywać . Okazuje się jednak, że nauka ta jest bardzo trudna , gdyż postacie, które spotyka, są śmieszne , pozbawione rozumu i wyobraźni.
Historia tego chłopca została skonstruowana w naprawdę godny podziwu sposób, a mianowicie na zasadzie dwóch światów: świata wartości dziecka i dorosłego człowieka. Ludzie dorośli nie mają wyobraźni i nie potrafią wykształcić w sobie altruizmu. Postacie tu ukazane nie cenią dobroci i nie szanują piękna. Te właśnie wady dorosłych są w tej książce doskonale ukazane.
Podróże Księcia uczą i nas, iż wartościami nadrzędnymi w życiu są przyjaźń, miłość, odpowiedzialność, wierność ideałom, dobroć i szacunek okazywany innym.
Pisząc te książkę , A. de Saint Exupery udowodnił , że potrafi tworzyć wspaniałe jednak tak naprawdę potrafi pochłonąć uważnego czytelnika. Najciekawsze wydaje mi się zakończenie. Utwór kończy się symboliczną sceną prawdziwej miłości, której należy się uczyć i być gotowym poświęcić dla niej ofiary, a to w prosty sposób pomaga ludziom przetrwać ciężkie chwile....
Dla mnie książka o Małym Księciu jest wspaniałą lekturą dla dzieci i młodzieży. naprawdę warto ją przeczytać, ja na pewno wrócę do niej nie raz.