Szkoła Podstawowa nr 1 im. Jana Pawła II

Czytając poniższe uwagi trzeba pamiętać że nie są to "prawdy absolutne", a przede wszystkim nie opisują one doświadczeń ich adresata.
Czy stosowanie się do nich gwarantuje sukces wychowawczy? Nie. Czy nie stosowanie się zawsze doprowadzi do porażki? Nie. Warto jednak je chyba przemyśleć i skonfrontować z własną strategią wychowawczą, szczególnie gdy nie przynosi ona oczekiwanych efektów.
Pamiętajmy też - w kontekście ewentualnych porażek wychowawczych - o słowach wybitego psychologa Abrahama Maslowa: Jest możliwe być kochanym i szanowanym, a pomimo to ulegać cynizmowi i nihilizmowi oraz nie widzieć nic, dla czego warto pracować.

                                 CO ROBIĆ?

 

W rozmowie z dzieckiem:

  • uważnie wsłuchujmy się w wypowiedzi dziecka ( wyłączmy telewizor, odłóżmy gazetę )
  • nie wyśmiewajmy i nie ironizujmy ( obniża to poczucie wartości dziecka )
  • nie użalajmy się nad dzieckiem ( bardziej go to "dołuje")
  • przeprowadzajmy rozmowy bez uczucia gniewu i złości ( blokują one przyswajanie i samorefleksję )
  • unikajmy frazesów i prawienia kazań
  • unikajmy skrajnie negatywnych określeń ( np. głupi, leniwa, idiota )
  • raczej chwalmy i nagradzajmy, nawet za drobiazgi ( dodaje to wiary i wzmacnia poczucie bezpieczeństwa )
  • rozładowujmy napięcia poczuciem humoru
  • nie przypominajmy zdarzeń z przeszłości.

W codziennych sytuacjach:

  1. Zachęcajmy do budowania poczucia własnej wartości dziecka i rozwijajmy jego samokrytycyzm ( zwiększa to optymizm, pomaga przezwyciężać niepowodzenia )
  2. Nie izolujmy od rówieśników, nie trzymajmy w domu w obawie, że spotka je coś złego ( bez doświadczeń zło uderzy o wiele mocniej )
  3. Kontrolujmy poczynania dziecka w sposób taktowny i dyskretny ( bez śledzenia, z uszanowaniem sfery intymności )
  4. Pokazujmy konsekwencje złego postępowania ( wyeliminuje to powtórkę błędu )
  5. Wykazujmy zrozumienie dla uczuć i zmiennych gwałtownych emocji dziecka
  6. W stosowaniu kar bądźmy konsekwentni,, uświadamiajmy dziecku, iż wynikają one z troski o jego los
  7. Nie dyskredytujmy z powodu niepowodzeń, pokazujmy, jak można je naprawić
  8. Wypełniajmy wolny czas dziecka przez np. sport, wycieczki.

 

                           POSTAWY DZIECI - OCZEKIWANIA RODZICÓW

Postawy młodzieży w okresie dojrzewania

Oczekiwania rodziców w stosunku do dzieci

w tym okresie

Negacja autorytetów (domu, szkoły, kościoła), bunt

Budowanie świata na osobowościach, uległość, posłuszeństwo, podporządkowanie się

Akcentowanie własnego zdania, brak kompromisów, budowanie tożsamości na agresywności

Szukanie optymalnych rozwiązań, tolerancyjność, wyrozumiałość

Ciekawość poznawcza granicząca

z brawurą

Odpowiedzialność, rozumienie potrzeby uczenia się, ukierunkowanie zainteresowań, przewidywalność skutków poczynań

Ucieczka w system kłamstw

i fantazjowania

Prawdomówność, rzeczowość informacji

Domaganie się przywilejów, poszerzenie skali żądań

Odpowiedzialność, ograniczenie pomocy od rodziców na rzecz zwiększenia obowiązków dziecka

Rozluźnienie rodzinnych więzi uczuciowych, oddalanie się od domu

Dojrzałość uczuć rodzinnych, wyważone, opiekuńcze relacje z rodzeństwem

Skrajność postaw ( np. nieśmiałość lub tupet ), widzenie świata

biało - czarnego

Odejście od krańcowości zachowań, widzenie półcienia. Refleksyjność, dojrzałość sądów, autokrytycyzm

Mały stopień samokrytycyzmu

Refleksyjność, dojrzałość sądów, autokrytycyzm

 

POSTAWY RODZICÓW WOBEC DZIECI

Coraz więcej czynników wpływa negatywnie na kształtowanie dzieci. Wiele z nich jest poza naszymi możliwościami reagowania, niektóre jednak zależą od nas rodziców.
Co prawda większość z nas może powiedzieć :

„wprawdzie nie jesteśmy rodzicami doskonałymi, ale wystarczająco dobrymi, jeżeli kochamy nasze dzieci i staramy się, najlepiej jak potrafimy, dobrze je wychować”


to warto czasem zastanowić się nad naszymi postawami wobec dzieci.

RODZICE

DZIECI

Nieumiejętność okazywania miłości, uczuć

Szukanie ciepła i miłości wśród rówieśników,

w sektach, przedwczesna inicjacja seksualna

Nadmierne oczekiwania

w stosunku do możliwości dziecka, wygórowane ambicje wobec niego, brak akceptacji

Niska samoocena, niechęć do najbliższych, brak akceptacji siebie, szukanie jej wśród rówieśników za pomocą ryzykownych zachowań (agresja, sięganie po alkohol lub narkotyki), stany depresyjne, próby samobójcze

Lekceważenie problemów dzieci, minimalizowanie czasu im poświęcanego. Unikanie trudnych rozmów

Zamykanie się w sobie, szukanie rozwiązań problemów wśród kolegów, ucieczka w świat mediów

Brak konsekwencji w działaniu

Lekceważenie rodziców, nie realizowanie poleceń, działania pozoranckie, utrata autorytetu

Nadmierne zaufanie do dzieci - za duża swoboda

Próby niebezpiecznego eksperymentowania, stworzenie nierealnej rzeczywistości, wybieranie płytkich medialnych wzorców i utożsamianie się

z nimi

Nadopiekuńczość

Brak samodzielności, zagubienie, bezradność, lęk przed podejmowaniem decyzji, nieumiejętność radzenia sobie ze stresem

Nadmierna rygorystyczność, stosowanie kar i przemocy fizycznej, minimalizowanie nagród i pochwał

Osłabnięcie więzi rodzinnych, ucieczki z domu, zdobywanie autorytetu wśród rówieśników agresją, odreagowywanie się w przemocy

Reagowanie na problemy dzieci pod wpływem silnych emocji

Ucieczka w milczenie, izolowanie się, agresywne replikowanie, kłótliwość

Brak poszanowania intymności
( wścibstwo )

Skrytość, brak zaufania, utrata autorytetu

 

logo m     logo CyfrowaSzkola    Zagrajmy o sukces    szkola dobrych praktyk sp    szkola dobrych praktyk gim    

 

       dziecko w sieci    sieciaki    dbi    SPR logo      akademia puchatka     

 

      szkola w ruchu      banner patronat                      DEU    logo chd

 

http://www.bpe.powiat.lublin.pl/       Schule im Wandel logo