Wiele jest w naszej polskiej historii wydarzeń, które odcisnęły piętno nie tylko na jednostkach, ale na całych pokoleniach. Zbrodnia na polskich oficerach w Katyniu, Charkowie, Twerze zajmuje wśród nich miejsce szczególne. Przez półwiecze przemilczana, ukrywana. Przypominamy prawdę o tych wydarzeniach po to, aby utrwalać pamięć. Tylko ona może zachować to, co jest najcenniejsze - ludzi, ich losy, dokonania.

5 marca 1940 roku, Józef Stalin w Moskwie na wniosek Ławrientija Berii, szefa NKWD, wydał decyzję o wymordowaniu Polaków, przebywających od jesieni 1939 roku w obozach specjalnych i więzieniach NKWD. Ofiary „zbrodni katyńskiej” grzebano w zbiorowych mogiłach w Katyniu, Miednoje, Charkowie, Bykowni k. Kijowa, Chersoniu, Kuropatach k. Mińska i prawdopodobnie jeszcze w innych nieznanych dotąd miejscach. Od 3 kwietnia do 19 maja 1940 roku, codziennie, setkami, wywożono jeńców z miejsca przetrzymywania i mordowano strzałem w potylicę. Następnie zwłoki wywożono i zakopywano w ogromnych dołach, rzucając jedne na drugie. W przypadku Katynia, część ofiar - oficerów Wojska Polskiego - przywożono do lasu i mordowano nad dołami. Jeńców z obozu w Ostaszkowie, wywożono do siedziby NKWD w Kalininie – dzisiaj Twerze – według wcześniej przygotowanych list dyspozycyjnych i tam, w piwnicach budynku pozbawiano życia strzałem w tył głowy. Następnie wywożono ciała do miejscowości Miednoje i zakopywano w dołach śmierci.

Cześć Ich pamięci!

10. kwietnia uczciliśmy pamięć pomordowanych uroczystą akademią, w której udział wzięli przedstawiciele władz lokalnych, powiatowych, wojewódzkich, środowisk kombatanckich oraz władze naszej szkoły, nauczyciele i uczniowie.

Zdjęcia>>

Ewa Pietrzyk
Renata Krasula
Urszula Sobiepan
Andrzej Pietraś
Dorota Nowak